Tompouce

Het was lekker weer toen ik vanmorgen wakker werd maar ik besloot om niet naar de bakker te lopen die voor deze koningsdag speciaal in de ochtenduren geopend was om tompoucen te verkopen. Nee ik liep naar beneden, naar de tuin, waar mijn zaterdag gekochte plantjes wachtten om in een pot te worden gezet. 

In die tuin bloeit nog wel een tompoucetulp en zo had ik toch een tompouce op koningsdag, weliswaar niet oranje/geel maar roze/geel en een met minder calorieën. Zaterdag had ik wat zomerbloeiers gekocht bij het tuincentrum en die moesten tot vandaag geduld hebben, omdat ik gistermorgen met mijn schoonzus en zwager naar een zondagochtendconcert gingen in het concertgebouw. Daar luisterden we naar prachtige muziek,  gemaakt door het orkest wat ook in Maestro zit en na een gezellige lunch met schoonzus en zwager ging ik weer naar huis. 

Vandaag was dus tuindag en het was heerlijk in de tuin, met de zon die scheen, de koolmezen die af en aan vlogen met ontbijt voor hun jonkies en het was heerlijk stil buiten. Tim vond het ook gezellig en deed mee aan het onderdeel zaklopen op de koningsspelen, nou eigenlijk meer aan het zakzitten en daar heeft hij de eerste prijs mee gewonnen. 

Alle plantjes die ik kocht staan in hun potten en er is weer een stukje opgeruimd en gewied. Wat mij betreft de perfecte koningsdag! 

PS: Is er nog iemand van plan om op vrijdag 8 mei naar de handwerkbeurs in Houten te gaan? 

Vrijdagvibes

Om even over half tien zat ik vanmorgen al in de sportschool. Op het buitenterrein was er een clubje mensen bezig met een bootcamp, aangemoedigd en opgezweept door de vrolijke eigenaar van de sportschool. Het zag er moeilijk en zwaar uit, niets voor mij maar ik ging dan ook mijn eigen rondje doen. Cardio vandaag. Fietsen, roeien, op de crosstrainer en daarna nog wat oefeningen. 

Deze sportschool is gelegen op een campus en daar heerst altijd een prettige bedrijvigheid. Sinds deze campus een aantal jaren geleden hier gevestigd is heeft het onze woonwijk veel gebracht. We kregen er niet alleen een supermarkt(je) bij, maar ook enkele restaurants en koffietentjes. In die laatste kom ik nooit, want vind het een beetje onzin om op een steenworp van mijn huis koffie te gaan drinken voor een bedrag waar ik thuis 10 kopjes voor heb, maar het draagt zeker bij aan de sfeer daar op de campus. 

Vanaf mijn sporttoestellen had ik zicht op een bepaald deel van die campus en vanmorgen zag ik enkele studentes met volle tassen wasgoed naar de wasserette lopen. Andere studenten hadden (nog in pyjama) ontbijt (met koffie gehaald) bij de supermarkt en er was een schoonmaakster druk bezig. Vanwaar ik zat kon ik haar een stoepje zien vegen en daarbij veegde ze een druif het stoepje af. De druif kwam vlak voor het raam waar ik zat terecht en een ekster die daar in de buurt rondscharrelde had hem al snel in de smiezen, maar omdat de vrouw druk aan het vegen was durfde hij nog niet dichterbij te komen. 

Een duif, die de druif ook had gezien, bleef ook op afstand maar wel in de buurt en zodra de vrouw met haar bezem en schoonmaakkar naar de gebouwen aan de overkant verdween sloegen beiden toe. De ekster won en ik zag de duif denken; shit!

Ook had ik zicht op het examenbureau waar deze ochtend diverse mensen naar binnen gingen. Niet alleen jonge studenten, maar veel vrouwen van mijn leeftijd. In gedachten wenste ik ze succes en bedacht dat ik zelf volgend jaar weer aan de beurt ben om weer examen te doen. Elke drie jaar moet dat om mijn registratie als casemanager te behouden en het is elke keer weer een pittige klus. Ik kreeg er op voorhand al een beetje stress van waardoor ik meteen harder ging fietsen. Nu dat was dan wel weer goed voor mijn beweging vandaag en gelukkig heb ik nog ruim een jaar de tijd om me voor te bereiden. Komt wel goed. 

Ik maakte mijn rondje af en liep in de zon terug naar huis. Langs het terrasje van het koffietentje waar Japanse studenten zaten te praten en te lachen en waar het heerlijk naar koffie rook. 

Thuis werd ik begroet door Tim, zette koffie en ging tevreden op de bank zitten met uitzicht op mijn sering die helemaal vol zit met paarse bloementrossen en bijna in bloei staat. Zo'n uurtje sporten brengt fijne vibes met zich mee zo op de vrijdag. 

 

Bleh, maar mèt bloem!

Toen ik donderdag aan het eind van de middag van kantoor naar huis reed was ik blij dat de werkweek er voor mij opzat en het weekend begon. Sinds begin maart is mijn collega waarmee ik samenwerk ziek en dat is natuurlijk heel erg naar voor haar, maar ook een klein beetje voor mij. Ik mis de gezelligheid van het samenwerken, het aan één woord genoeg hebben en het zorgt ervoor dat ik het extra druk heb omdat een groot deel van haar werk nu op mij neerkomt. Dat is niet erg, maar het zorgt er wel voor dat het wat veel is. Gelukkig heeft mijn manager vervanging geregeld en zo krijgt mijn collega alle tijd om te herstellen en ik weer wat minder op mijn bordje. 

Gisterochtend deed ik dus een beetje rustig aan, maar ik moest om 11.00 uur met Tim bij de trimster zijn en het neemt de nodige tijd in beslag voor ik meneer in zijn reismand heb en voor we daar zijn, want het is helemaal aan de andere kant van de stad. Met de auto goed te doen, maar toch altijd weer stressvol want hij vindt het echt niet leuk, maar het was weer nodig. 

Eenmaal weer thuis liep hij direct naar de kast waar zijn snackjes liggen en gaf luid te kennen dat hij vond dat hij wel recht had op wat lekkers na zoveel gedoe aan zijn lijf. Ik gaf hem zijn snackje en maakte voor mezelf een kop koffie en ineens was de energie op. Bleh voelde ik me! Nergens meer zin in. 

Sinds ik in de rouw ben om mijn lief ken ik deze bleh momenten maar al te goed. Rouwen kost energie en dan is je batterij voor die dag zomaar ineens leeg. Dat is een vervelend gevoel en ik heb er juist heel hard aan gewerkt om uit die dips te blijven dus ik was niet blij met deze dip. Op de site van Libelle las ik toevallig dat het op 17 april "zwarte maan" was, waardoor het energielek verklaard zou kunnen worden. 

Zwarte maan of niet ik wilde mijn vrije middag niet doorbrengen met zo'n bleh gevoel en pakte mijn knutselspullen. Ik wilde een nieuw labeltje maken voor de 25-jaar getrouwd kaart en moest deze dus stansen. Lang verhaal kort, even later zat ik met plezier te prutsen. Voor het labeltje moet ik nog even andere borduurnaalden halen, met een scherpe punt en dus keek ik naar de andere snijmallen die ik bij de Chinees had besteld. Ik heb er twee met een hele leuke rand. De ene stanst niet zo goed (het blijft natuurlijk goedkope meuk) maar de andere doet het heel goed. 

En daar ontstond weer een idee uit. Ik koos voor blauwe tinten en prikte met de mal gaatjes in een blauw vierkantje karton, dat weer in het midden van de rand paste. Op Pinterest zocht ik een borduurpatroontje van een bloem, koos de kleuren borduurzijde uit en ging aan de slag. Hij is nog niet helemaal af want er moet nog iets van gefeliciteerd of beterschap op en misschien nog iets anders ter opleuking. Daar denk ik nog even over na. 

Aan het eind van de dag had ik veel plezier gehad aan het maken van deze kaart en was het bleh gevoel omgezet naar een tevreden gevoel. 

Lekker bezig!

Gisterochtend was ik al bijtijds in de tuin te vinden. Dinsdag wordt de groenbak geleegd dus tijd om weer een deel van de tuin aan te pakken. Als ik het zo opschrijf dan klinkt het alsof ik een joekel van een tuin heb, maar dat is niet zo. Gelukkig maar, want dit stukje grond geeft al genoeg te doen, maar daar heb ik wel veel plezier in. 

De tulpen bloeien nu volop en dat is zo genieten. Vorig jaar had ik tompouce tulpen en tot mijn blijdschap kwam er daar nog een van op. Na twee uurtjes werken was de groenbak vol en weer een hoek van de tuin opgeruimd. Het bankje wat tegen de schuur staat was helemaal ingestort. Het was dan ook al zo'n 30 jaar oud en we hebben er veel plezier van gehad. De restanten heb ik uit elkaar gehaald en er een bundel van gemaakt, zo kan het deze week met het grofvuil mee. 

Tuinklus klaar dus aan de hobby maar, want daar heb ik ook zoveel plezier in. Ik had wat snijmallen besteld, eerst een paar bij zo'n goedkope Chinese onlineshop en een paar bij een echte shop. Want wat ik wilde hebben, zo'n mal om een label met een borduurdeel kon ik eerst online in NL niet vinden en bij de Chinees wel. Alleen had ik niet op de maat gelet en bleken die dus heel klein te zijn. Ach zo leert men. Blijkbaar was mijn algoritme toen zo ingesteld dat ik na nogmaals zoeken wel zo'n mal vond. Dus was het tijd om gewoon maar eens wat te proberen. 

Ik was net lekker bezig toen de brievenbus klepperde en er iemand heel hard omaaaa door schreeuwde. Laurens stond met zijn vader op de stoep. Ze kwamen langs om het water op de buitenkraan voor me open te zetten. Het is fijn dat zoon dat voor me doet, want ik kan er zelf heel moeilijk bij. Die kraan is in de kruipruimte ooit geïnstalleerd op de lange armen van mijn man! 

Zoon had ook de hogedrukspuit mee om de tuintafel van de groene aanslag te ontdoen . Wat fijn was dat want dat scheelt mij enorm met boenen. Laurens had ondertussen de cuttingmachine gezien en hij wou wel even aan de slinger draaien. Nou dat doen we maar niet en ik heb snel de spullen die gevaarlijk voor hem zijn, opgeruimd. 

Toen de tuin netjes was en de heren weer naar huis ben ik weer verder gegaan. Volgende maand is een collega 25 jaar getrouwd en ik wil voor haar een leuke kaart maken. En daar moest een borduurtje op. Uiteindelijk bleek dat het grootste malletje van de Chinese labels het beste paste bij het ontwerp wat ik had gemaakt en dus toog ik aan het borduren. De gouden ringen leken een leuk idee maar in de praktijk was het dat niet. Want het gouddraad trekt het papier helemaal stuk en dus wordt dit het niet en kan ik weer opnieuw beginnen. 

Dat geeft niet want ik heb nog voldoende tijd en ik denk dat ik hetzelfde ontwerp doe maar dan niet met goud maar met gewone borduurzijde. Het komt vast wel goed. 

Vrolijk Pasen!

Vanmorgen werd ik wakker van de wind die hard om het huis blies en ik bedacht dat dit de allereerste keer in mijn leven was dat ik op paasochtend alleen zou ontbijten. Vroeger at ik natuurlijk een paasontbijt met mijn ouders, broer en zus, later met mijn lief, weer later met onze eigen kinderen en de laatste jaren was dochter hier. 

Voor alles moet een eerste keer zijn en ik voelde me verre van zielig hoor. Daar had ik ook de tijd niet voor want Tim kwam me luid miauwend laten weten dat het tijd was om op te staan. Hoezo ben jij alleen dacht hij waarschijnlijk, je hebt mij toch. En dat is ook zo. Toch draaide ik me nog even om want met die wind was mijn warme bed te lekker om al op te staan. En met dat ontbijt kwam het ook goed want een uurtje later zat ik aan de koffie met een croissant en verse aardbeien. 

Daarna was het tijd om de keuken in te gaan want vanavond kwamen alle leden van ons gezin eten. Ik had voor ieder wat wils voorbereid en als klap op de vuurpijl de tafel mooi gedekt met een paastafelkleed en mooie servetten. Ook had ik het doosje met paasspullen opgezocht en versierde ik de tafel met kuikentjes en paas eierdoppen, er zaten warempel nog wat oude kaarsjes in in de vorm van een ei en andere paasprullaria. Een vaasje met gele tulpen op tafel en klaar was het. 

Gisteren was ik al op tijd bij de plaatselijke chocolaterie om voor de kleinzonen een paasei te kopen en voor de groten ieder een minidoosje met bonbons. Toen ik klein was kreeg ik van mijn oma een paasei van diezelfde chocolaterie en die traditie houden we in ere. Dus bij ieder bord werd een doosje gezet. 

En daar was het spul. Laurens stapte de drempel over met een bos bloemen in zijn handen. Kijk oma bloemen! Mooi? Ja heel mooi schat. Het was een coproductie hoorde ik want Arthur had ze uitgezocht en Laurens mocht ze geven. Ze trokken hun schoenen uit en liepen de kamer in. Oh wauw kijk hoe mooi de tafel eruit ziet hoorde ik Arthur zeggen en Laurens kwam de keuken ingerend en riep, oma kom kijken, tafel mooi! Hij gaat steeds beter kletsen en het is leuk dat de versiering uit de oude doos zo in de smaak viel bij de heren. 

Pasen, voor de een is het een dag om naar de kerk te gaan en stil te staan bij het Paasverhaal, een ander doet er misschien niets aan en voor ons is het altijd een dag om even samen te zijn met lekker eten en even stil te staan bij hoe goed we het samen hebben. 

Ik wens je in elk geval een hele tweede paasdag! 

Paasproefjes

Mijn weekje vakantie is bijna voorbij, morgen mag ik weer aan de slag en dat is ook weer goed. Ondanks de herinneringen of misschien wel dankzij de herinneringen was het een goede week. Een aantal dingen die ik me voorgenomen had, zoals in de tuin aan de slag en een start maken met de schuur opruimen heb ik gedaan, maar natuurlijk zijn er ook dingen waar ik niet aan toe ben gekomen. Ik had voor mijn verjaardag een boekenbon gehad en daarvan had ik het nieuwste boek gekocht van Elizabeth George en de bedoeling was dat ik daar deze week eens fijn in zou beginnen. Niet dus. 

Helemaal niet erg want ik heb me erg vermaakt met borduren. Ik ben aan de slag gegaan met de labels die ik van Elizabeth had gekregen en dat was zo leuk om te doen dat ik helemaal de smaak te pakken kreeg. Door de jaren heen heb ik flink veel strengetjes borduurzijde verzameld en dat heb ik opgezocht, wat patroontjes uitgezocht en aan de slag gegaan. 

Een paar patroontjes vond ik op een website waar ook heel duidelijk uitgelegd werd hoe je die labels zelf maakt. Er stond een foto bij van een embossing/cuttingmachine van de Action. Nu moest ik toevallig naar de Action om schoonmaakdoekjes te halen en om daar te komen moet je altijd door het gangpad lopen met de knutselspullen. Dat nodigt natuurlijk uit tot even neuzen en daar stond ineens, hoog opgestapeld, zo'n machine en hij was nog goedkoper dan de dame in het filmpje aangaf. 

Toen heb ik hem mezelf cadeau gedaan. Er zit één mal bij en thuis ben ik er mee aan de slag gegaan. Ik kreeg er zoveel lol in dat ik de snijmallen voor de labels ook online heb besteld. Nu de werklaptop niet open hoefde had ik alle ruimte om aan de knutsel te gaan. 

Als ik op andere blogs kijk wat een mooie kaarten er daar allemaal gemaakt worden dan steken die van mij er nog een beetje schraal bij af, maar het is een begin en ik vind het fijn om te doen. Zo'n klein borduurtje schiet ook lekker op. 

Voor deze kaarten heb ik de labels gebruikt om een patroontje te prikken van een paaseitje wat ik vervolgens heb geborduurd en met het nieuwe apparaat heb ik de paarse randen uitgesneden met de bijgeleverde mal. Verder heb ik het een beetje gecombineerd met de dingen die ik allemaal nog had. 

Inmiddels heb ik alles weer netjes opgeruimd want het knutselen moet morgen weer plaatsmaken voor werken en dat moet aan een opgeruimd bureau. Nu moet ik nog stofzuigen maar Tim ligt zo lekker te slapen dat ik het niet over mijn hart kan verkrijgen om dat nu te gaan doen want hij is bang voor de stofzuiger. Misschien dan toch tijd maken om aan mijn nieuwe boek te beginnen. 

Een vestje en een verzoek

Onlangs is mijn oudste neef papa geworden van een zoon waardoor mijn zus nu ook oma is.Hoe leuk is dat!  Ik heb een vestje voor hem gebreid. Dat was erg leuk om te doen. Eigenlijk heb ik geen idee of ze wel van een eigengebreid vestje houden en daarom kocht ik er nog een lief truitje bij en een broekje vol met hommeltjes. 

Ik breide het vestje tussen de Dikkie Dik trui door en het verschil tussen zo'n klein babyvestje met die trui was best groot. Daarmee vergeleken was Dikkie Dik een behoorlijke lap trui. Afgelopen dinsdag had Laurens hem aan. Kijk Dikkie Dik, zei hij tegen me, hij wil hem graag dragen maar eigenlijk is hij nog een pietsie te groot, maar dan heeft hij er lang wat aan. 

Ik heb nu even geen breiwerk op de pennen, maar dat is niet erg want de zigzagdeken ligt er nog en daar haak ik s'avonds als ik wat tv kijk graag een toertje aan. Lang zal het niet duren voor ik weer een breiwerk opzet want hoewel ik op zoek was naar een goed patroon voor een kabeltrui voor Arthur heeft hij nu ineens iets anders bedacht. 

Daar verraste hij me mee en ik weet ook nog niet of het gaat lukken want ik zal er eerst een inbrei of borduurpatroon van moeten vinden of moeten maken. Maar goed het is sowieso leuk dat hij met een verzoek komt dus ik ga mijn best voor hem doen.